Hello, how are you going, do you have a good time?

Er lopen behoorlijk wat mensen rond op onze aardbol. Allemaal verschillend, maar

toch ook weer niet. Hokjesgeest?? Nee, niet precies, maar wel mensen met dezelfde herkenbare trekjes. Ik herken er bij mijzelf in ieder geval een paar en als ik ze noem, dan zullen er ontegenzeggelijk mensen zijn die zeggen: “Ooh, ja dat heb ik ook.”

Toch is een mens in staat uit een “hokje” te stappen. Te veranderen. Door ervaringen, levenslessen etc. verandert een mens om vervolgens weer ergens terecht te komen, waar andere mensen zeggen: “Ooh ja, dat herken ik, dat heb ik ook.”

Zo is het ook bij ons thuis. Al enige jaren had mijn vrouw het over reizen. (Eigenlijk al vanaf het moment dat we verkering kregen wilde ze al emigreren naar Australië)

Van huis uit waren wij in de vakanties niet veel verder gekomen dan Norg en Appelscha. O ja, we zijn ook nog een aantal jaren naar Dwingeloo geweest. Misschien heeft dit bij mij een instelling gekweekt dat ik niet zo ver van huis hoefde. Maar ja, gaandeweg wilde je toch wel eens een stukje verder zien dan Nederland, dus gingen we eerst maar eens naar ….. Duitsland. Duits op school dus dat moest kunnen. Misschien herkenbaar, maar je niet helemaal goed uit kunnen drukken en niet direct een gesprekje durfen aan te knopen uit een gêne, overkwam mij in ieder geval. Gewoon een paar keer doen en dan is Duitsland gewoon leuk. Laat ik het zo zeggen: dan blijken er ook een leuke Duuitsers te zijn. En een gesneden brood krijg je heus wel als je Brod zegt en met de hand een zaag beweging maakt. Alleen het verschil tussen het je op die manier uit durfen drukken of je (valselijk) schamen voor het gestuntel, tsjaa dat is zoiets. Herkenbaar? Nee, natuurlijk dat overkomt jou niet……

In de loop van de jaren werd onze actieradius vergroot. Zwitserland, Oostenrijk, Italië, Frankrijk, Luxemburg, Spanje en Griekenland, zelfs Turkije.

Spanje en Griekenland werden de eerste “vliegreizen” een hele ervaring, de eerste keren in zo’n vliegmachien. Kun je je voorstellen dat je daar tegenop kijkt. De eerste keer vliegen…. als dat maar goed gaat. De mevrouw die naast je zit en op het moment dat de motoren worden gestart tot dat het ding in de lucht hangt de ogen stijf dicht heeft en zonder aanleiding zit te bibberen?? Nou, de eerste keer vliegen was onwennig, maar er vliegen zoveel mensen en meestal gaat dat goed. Dus waarom nu niet… Herkenbaar???? Nu is het vliegen inmiddels behoorlijk saai geworden. Het stijgen en dalen en de turbulentie is eigenlijk het leukst. Dan gebeurt er tenminste iets. Maar waar Spanje (Canarische eilanden) en de Griekse eilanden toch min of meer verwen en “zie” vakanties waren, werd Turkijke toch mijn eerste “beleef” vakantie. Het verschil? Waar alles bijna zo is als thuis en er alle luxe is, geniet je van het weer en het landschap. Turkije was in het gedeelte waar wij zaten niet luxe en kwamen we in een andere cultuur terecht. Gastvrijheid, een ander levensritme en dus niet altijd welvaart! Bij dat laatste beleefden we meer door de tegenstellingen en contacten met de lokale bevolking. Het voelde anders en je merkt dat mensen elders meet minder gemak dan thuis, de kop boven water moesten houden, terwijl ze in mijn ogen niet minder gelukkig waren. Ik beleefde een andere wereld. Misschien voel jij dat ook zo.

Tsja, dan blijkt er bij mijn vrouw toch nog iets van dat oude Australië gevoel is blijven hangen. Europa was voor ons al bijna gewoon en ik moet zeggen dat ik ook zonder kaart naar de meeste bestemmingen rijdt. Maar Australië.. dat is andere koek. Dat doe je ook niet in twee weken, tenminste dat is niet iets wat Carla voor ogen had. Nee, dat moesten wel zeker drie maanden worden. Zo lang kan ik niet van huis!!!

Herkenbaar???? En wat je niet bedenkt als argument. Al de zekerheden en gewoonten komen op tafel: het werk, de sportclub, de familie etc. De wens bleef.

Mijn broertje was inmiddels al naar Zuid-Afrika geweest en was via Australië weer terug gekomen. Mooie verhalen. Simpel reizen in kleine auto’s en tenten…. nou ja.

Het was een belevenis, een ander levensritme en erg relaxed. Maar na 5 minuten was hij in Johannesburg al bestolen van zijn giropas en pincode. Hmmm, nee in Zuid-Afrika moest je wel weten wat je deed. Daarom niet direct mijn eerste optie.

Optie?? Wat zeg ik… was ik ongemerkt al bezig een keuze te maken uit waar ik eventueel wel naartoe zou willen en waar niet? Het is een proces niet waar. Nou ja ik was dan al wel zover dat ik eens een lange reis wilde maken maar niet langer dan 4-5 weken. En niet naar Australië. Waarom niet? Nou ik vind dat ik iets met een land moet hebben om er naartoe te gaan. Herkenbaar?? Nou dat had Carla in ieder geval ook. Vanwege mijn werk heb ik altijd interesse voor de Arabische cultuur. Syrië en Jordanië stonden zodoende op mijn verlanglijstje. “Daar heb ik niets mee”, zei Carla en dus vielen die bestemmingen af. Nou dan was Nieuw Zeeland wel iets. Alle verhalen, boeken en films lieten een goede indruk achter. Mooi land, engelstalig, schitterende natuur. Maar verder weg kan gewoon niet. Als ik in de achtertuin een gat zou graven en ik had genoeg duurvermogen om dat een jaar vol te houden, zou ik zo ongeveer in Christchurch uitkomen. Gelukkig gaan er ook vliegtuigen, maar met die chartervluchten in mijn hoofd en mijn lichte claustrofobie en beslist niet lang stil kunnen zitten, had ik een hard hoofd in dat vliegen. Weet je wel hoe lang dat vliegen is? 23 Uren als het een beetje tegen zit en dan heb je het alleen nog maar over het vliegen. Overstappen in Singapore en wachten op de aansluiting kan de reis verlengen tot 36 uren. Crisis. Op een bepaald moment komt er dan een dag dat er beslist moet worden. Als we willen gaan dan moeten we nu een ticket kopen. Oké, oké, doe maar. Carla naar het reisbureau en kijken welke maatschappij het meest gunstig is. Bij het reisbureau waar ook “Baas bôppe baas” kind aan huis is, nog goedkoper een ticket kunnen krijgen dan via internet en …. bij Singapore Airlines.

Iedereen wist te vertellen dat het de beste maatschappij was. Ach het duurde nog een half jaar voor we weg moesten, ja zo dacht ik dat moesten. Carla dook in alle boeken over Nieuw Zeeland die ze maar kon vinden.

Internets: www.nieuwzeeland.pagina.nl gaf veel informatie. Maar die boeken hadden voor mij niet zoveel. Ik zag wel waar ik terecht zou komen. Ja wat wil je daar eigenlijk doen. Nou dat was wel duidelijk: reizen.

Omdat ik wel van structuur houdt, dacht ik aan het vastleggen van logeeradressen, hotels een huurauto etc. Nee, daar zaten we ook niet op 1 lijn. In een camper… rondrijden en zelf de momenten kiezen waar en wanneer je wilde stoppen.

Oké, maar dat wel een luxe camper want ik houd voor langere tijd niet van kleine tentjes en te krappe voertuigen. Geen probleem, dat kon ook allemaal geregeld worden door datzelfde reisbureau. Nou dan wordt de zaak wel concreet hoor. Steeds meer mensen horen van je plan en zijn zowat nog enthousiaster dan jezelf. “Nieuw Zeeland?? Dat is fantastisch man, ik zou zo wel met je mee willen.”

Als ik er eerst maar ben dan is het vast wel mooi….

Waar komt dat toch vandaan heb ik mijzelf wel eens afgevraagd. Het kan bijna niet anders dan dat het er erg mooi is. Alles is geregeld… wat wil je nog meer. Nou ja die lange reis…..

Maandag 17 november jl. was het zover. Mijn maat had ons in alle vroegte naar Schiphol gebracht. Sytze Wetting had al gezegd dat we rekening moesten houden met file, maar dat viel geweldig mee. Drie uren voor vertrek waren wij er al en bij het inchecken de vraag: “Heeft u nog voorkeur voor een zitplaats??” Nou ja ruimte wilde ik graag en dat kon. Tot aan de eindbestemming gunstige zitplaatsen. Great. Na nog wat te hebben rondgekeken werd het tijd om te gaan boarden. Singapore Airlines, tsjong aardige bemanning en crew. Voor de liefhebbers van mannelijk en vrouwelijk schoon….het personeel wordt daar op uiterlijk geselecteerd. Ook nu is er volgens mij een categorie mensen die zegt dat dat niet normaal is, maar ik vond het niet onaardig. Herkenbaar??? Uiteindelijk was de vlucht naar Singapore 12 uren, niet zo zwaar als gedacht. Je zit ruim en kunt je op alle mogelijk manieren vermaken. Lekker eten en drinken (zoveel je maar wilt en ze hadden lekkere rode wijn) keuze uit 27 films, audio, televisie, computergames etc. Nee, waar ik tegenop had gezien viel erg mee. Op Singapore Airport “Changi” kijk je je ogen uit. Schiphol mooi ? Dan moet je daar eens gaan kijken. Overal dik tapijt op de grond, gratis internet, veel taxfree shops (die dus echt goedkoop waren) gratis bioscoop, bloementuinen, live entertainment (goochelaar etc.) Daar kun je dus wel even wat tijd doorbrengen.

Vervolgens in 10 uren door naar Christchurch. Carla kon onderweg nog even zien dat Australië toch grotendeel is woestijn bestaat. In Nieuw Zeeland aangekomen blijkt dat alles heel normaal, bijna Eurpees geregeld is. Alleen was het de eerste keer dat we met “links ingestelden” te maken kregen. Overal en iedereen rijdt links, loopt

links, passeert elkaar op het trottoir (sidewalks) links etc.

Na een nachtje in een hotel werden we opgehaald om naar onze gereserveerde camper te gaan. Keurig geregeld. De camper was gewassen en helemaal gepoetst (zelfs bandenzwart op de banden) Aardige en rustige mensen maakten ons wegwijs in dat ding en zo gingen we op pad met ons huisje voor 4 weken. Een minitruck van ruim 6 meter lang en ruim 3 meter hoog. Maar alles zat verkeerd om. Het stuur rechts, de versnellingspook links, de richtingaanwijzers rechts en ook de bestuurdersstoel hadden ze verplaatst.

Dat was even een circuskunstje om daar direct mee weg te rijden, maar het lukte. De eerste tegenliggers probeerden ons frontaal te rammen, toen ben ik maar op de andere weghelft gaan rijden. Nieuw Zeeland, there we come. Het was wennen aan de wegen. We zochten de highway nr. 1. Bleek als snel dat het wegennet iets anders is dan in Nederland. Er waren drie soorten wegen tweebaans asfalt wegen, gravelwegen en tracks Na twee dagen bleek dat ik mij even anders moest instellen. In 10 uren van Leeuwarden naar Basel was de Europese insteek. Het van A naar B gevoel moest weg. Ik begon daarna zowaar nog iets van de omgeving te zien.

Uiteindelijk hebben we vier weken over het Zuidereiland van Nieuw Zeeland gereden. Vier weken van absolute ontspanning en met een overweldigende natuur.

Veel meegemaakt?? Natuurlijk storm, hazards (bergstorm) de camper met 1 wiel los toen de wind op de zijkant stond. Toen was ik echt even bang. Maar de absolute vrijheid en je eigen gang kunnen gaan, zonder veel regeltjes.

Overal mogen staan, wild kamperen, geweldig. Walvissen kijken, dolfijnen spotten, pinguins begluren, herkenbaar ???? Dat waarschijnlijk niet voor velen. Nee, dat is uniek en had ik van tevoren niet gedacht.

We hebben veel gedaan van helicoptervlucht tot cruises en wandeltochten over gletsjers. Super. Als je mij nu achteraf vraagt hoe ik het ervaren heb, kan ik mij niet voorstellen dat ik op voorhand zoveel “achen en weeën” had. Ik heb dus weer iets geleerd. Ik geloof dat ik nu in een ander hokje terecht ben gekomen. Reislustig en ongeduldig om een volgend werelddeel te ontdekken. Canada, there we come!

Jelle Luinstra.