Aekingerzand-storm  

     

Wat is Google Earth toch een leuk programma. Veel mensen hebben er al eens een kijkje op genomen en de route van de marathon van Leeuwarden is via een tour te volgen. Geweldig. Wat je er ook heel erg leuk mee kunt doen is looproutes uitzetten en opmeten.

Na twee trainingen voor alle lopers binnen de trainingsgroepen van Lionitas op de Hoekenbrink, was mij gebleken dat het niveau van de deelnemers toch behoorlijk was. Ik had op de Hoekenbrink routes uitgezet van 1 tot 1.6 km, met het idee dat, wanneer je ronden loopt, altijd bij elkaar in de buurt blijft. Al snel bleek dat al de routes diverse keren werden gelopen en dat de meer gevorderde loper als een echte scout op verkenning ging om te kijken of er nog meer te lopen was rond de Hoekenbrink. Ja dat is er, maar het kan ook gemakkelijk leiden tot een verdwaaltocht in plaats van een dwaaltocht.
Ik concludeerde hieruit dat de mensen het prettig vonden om iets grotere route te lopen, maar dat past niet op de Hoekenbrink. Op zoek naar een nieuwe locatie dan maar…. En die was snel gevonden. Aekingerzand is qua natuur nog mooier dan de Hoekenbrink. Prachtige zandverstuivingen, afgewisseld met vennen, heide en bos. En ook hier een schaapskudde. De gelegenheid bij uitstek om als trainingsgebied te gebruiken.

De vorige keer was ik eerst naar het terrein gereden om de routes te verkennen. Nu niet. Ik heb vertrouwd op Google Earth dat zeer gedetailleerd het terrein weergaf. Ieder pad was van bovenaf te zien.
Dan het plan. Gebaseerd op.. waarom mannen niet kunnen luisteren en vrouwen niet kunnen kaartlezen.  Daarom dit keer geen kaart en geen grote uitleg over  hier links en daar rechts.

De route Noord – Oost – Zuid – West en de Mega tour waren allemaal uitgeschreven met daarbij afstanden. Dan maar kijken of de titel van het het boek klopt.

Om 8 uur verzamelen bij Lionitas. Je weet eigenlijk nooit hoeveel mensen er zullen zijn. De vorige keren waren de deelnemers enthousiast en hun aantal groeiend. Zo ook deze keer. Toen ik aankwam rijden zag ik dat het behoorlijk druk was met geparkeerde auto’s. Dichterbij gekomen zag ik een erg grote groep mensen. Een record aantal van 24 deelnemers geeft aan dat het samen lopen in een andere omgeving, bij voorkeur een omgeving als het Drents Friese Wold als erg leuk wordt ervaren.

Na een autoritje van 40 minuten werd tegenover het Canadameer geparkeerd. Even verder was het startpunt van alle routes. De windrichting routes NOORD-OOST-WEST-ZUID waren allemaal ronden van ongeveer 3 km en de Megatour was 8.2 km. Door routes te combineren konden behoorlijk wat km’s worden afgelegd. Hardlopen, rustig lopen of wandelen, alles kon en niets moest is iedere keer het motto.

Vanwege de wind werd een uitgebreide warming-up nagelaten. Begin maar rustig aan was het advies. Er werd snel groepjes gevormd van mensen met het zelfde tempo of doelstelling. Allemaal met een geplastificeerde A-4 in bezit op pad. Uiteindelijk vond iedereen echt de route die ze wilden lopen, maar een afwijking van de route was ook niet zo erg. Verdwalen kun je er niet echt, hooguit een stukje verder lopen dan de bedoeling was.

De snelle mannen zagen hun uitdaging in de grote ronde met daarna nog een dwaalroute, de gezellige dames kozen route ZUID. Ook de vraag: In welke route zit het meest bos? Dan lopen we meer uit de wind.
Bij het begin was het perfect weer. Wel een beetje wind natuurlijk, maar dat zijn we de laatste tijd gewend. Echter, na een uurtje begon het drastisch te veranderen. Het weerpraatje klopt inderdaad dat er voor een bui altijd meer wind komt. En ja, het begon prettig te regenen. Niet voor iedereen even welkom, maar als afkoeling zeker wel. De temperatuur tijdens het lopen was bij iedereen al aardig gestegen en een beetje water op je koppie kan prettig zijn. Maar de lopers over de route NOORD moesten een kale vlakte oversteken, pal tegen de wind. De natuur trotserend kwamen ze hijgend weer terug om daarna in de luwte van het bos een eind aan de training te kunnen maken.

En dan is er koffie…… Het begint een goede gewoonte te worden dat er door iedereen iets te eten of te drinken wordt meegenomen. Erg relaxed (“chil” heet dat tegenwoordig) werd er, terwijl het nog regende, nagepraat over de ervaringen. Waar ze ook zaten in een auto, achter in een stationwagen of nog lekker buiten staand, iedereen had het er over: Lopen is een fijne sport, lopen in de natuur is geweldig en een beetje regen???  Ach….  al weer vergeten.
Voor mij is het prettig te weten dat dit initiatief wordt gewaardeerd. Het stimuleert mij zeer om hiermee door te gaan. Bedankt voor jullie aanwezigheid. Het heeft het weer tot een mooie loopdag gemaakt.

 

De gezamenlijke trainingen voor AV Lionitas is een initiatief om alle trainingsgroepen tijdens het lopen bij elkaar te brengen, elkaar te leren kennen en een stukje saamhorigheid te laten ontstaan. Deze looptrainingen zijn geschikt voor iedere doelgroep, van wedstrijdloper tot startende loper. Er zullen nog twee van deze looptrainingen worden georganiseerd. In februari en in maart. Let op de website www.lionitas.nl of www.lionitas.elmarotter.nl

 

 

Terug naar de nieuwspagina