13-12-04 Ameland Adventure - run


11 december was 'ie er: de eerste Ameland Adventure - run. Nou dat was het zeker.
Zowel wat betreft parcours als richting. Door de mist was het zo grijs, dat je geen dorpje, laat staan de Finish kon zien. Dit was het zuiverste lopen op gevoel.
Ondergetekende vond het prachtig! Op de boot was het al gezellig. Het gehele club weekend comité (Marian, Freke, Cor en Lars) waren aanwezig om een geschikte locatie voor september 2005 te zoeken. ( Dit is w.s. het 2e weekend, noteer vast in agenda).
Verder natuurlijk veel bekenden uit het loperslegioen. (1000 deelnemers) Heel veel middengroepies./annex prestatiegroep. Even een greep want ik vergeet vast iemand : Ria, Anke, Pieke, Cindy, Roel, Sybren, Hans 2 keer, Thera, Nanja, Lieneke, Hans, Gaatse, Koos, Sybren, en ondergetekende.

De 10 km. en de 21,195 starten tegelijkertijd. De start en de eerste kilometers waren heel gemoedelijk, zoals de beginjaren van Terschelling toen die nog op 1400 deelnemers zat. Geen getrap op schoenen of geduw, maar lekker weglopen. De eerste 4 kilometers waren wat te vergelijken met de crossloop van Appelscha. Smalle bospaadjes en boomwortels. En kijk dat was nu het gemoedelijke, niet 1 werd aan de kant geduwd. Je moest je wel wat inhouden maar dat was voor mij geen probleem want ik had deze loop uitgezocht als een lekkere pittige trainingsloop. Toen was het even strand opgang trappen. En kijk wie stond daar bovenop…onze eigen trainer. Op onze voordeligste positie, naar ademhappend worden we vereeuwigd.
Op naar het strand. Nou dat was nog eens lopen. Het Amelandse strand veert namelijk, echt waar!!
Wij van de halve, boften want we mochten 7 km met een lichte bries in onze rug over het zand en de knisperende schelpen, met zeegeluiden op de achtergrond. Ja, ik werd er lyrisch van. Alleen mijn eigen geluid en in de verte wat mistige figuren die ook aan het hardlopen waren. Een serene stilte.
Onderweg heb ik nog even naar Freke en Cor gezwaaid die op een duin stonden. Eigenlijk wilde je wel doorlopen, maar ja eens moet je eraf. De tour ging verder door de duinen, een licht geasfalteerd paadje en toen weer de duinen in. Inderdaad werd het geheel wat minder comfortabel voor de benen aangezien dit terrein licht glooiend was, zodat je absoluut uit je ritme werd gehaald. De eerste wandelaars waren hier. Op een overgangsweg zag ik 15 km. gekalkt. Verder had ik geen idee waar ik was. Toen door een weiland met kuilen. En ja, we waren aan de andere kant van het eiland beland want we kwamen bij de Waddenzee. Om het nog wel als een echte Adventure-run te houden was de weg natuurlijk schuin. Hier gingen nog wat mensen op stuk en je hoorde wat klachten over de heupjes. Nee ik niet, dankzij de uitstekende coördinatie oefeningen en techniek bij Cor.
De dijk over, en o heerlijkheid, in de verte de stem van Jan Kooistra! Nog 2 en een halve kilometer. Kijk dan wil je nog wel even. Nog even naar het dorp en toen door de winkelstraat richting Finish. Alwaar de kou trotserende trainer Cor alweer stond. Ik voelde me even de held. Alhoewel, iedereen die de 10 km en de halve hier uitloopt zonder blessures is hier volgens mij een bikkel.

Nog even een paar tips voor de eilanders ja, jullie mogen tijdens de Adventure-run je huis uit om ons aan te moedigen. Verder zou een banaantje onderweg wel smaken, en een warme douche na 21 km is ook geen gek idee. Eventueel nog wat kilometerbordjes stellen lopers ook op prijs. De 10 km was wat (!) meer en dat weten we voor de volgende keer. Dus niet weer de sprint te vroeg inzetten Thera. Verder mooie dag gehad en een tevreden gevoel. Tot 9 jan. Douwe Kleefstra loop. Jeannet Huitema.

Foto's op de foto pagina


Terug naar de nieuwspagina